بسم الله الرحمن الرحیم
مقدمه
اولین کلامی که پیامبران الهی انسان ها را بدان فرا خواندند و تا آخر نهضت نبوت آن پیام را محور کلام و رفتار خود قرار می دادند.دعوت به کلمه لا اله الا الله بود.
لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ[1]
وَ إِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ [2]
وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ [3]
وَ إِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ [4]
رسالت پیامبر خاتم حضرت محمد صلی الله علیه و آله نیز با این عبارت آغاز شد که: "قولوا لا اله الا اللَّه تفلحوا"[5]
شاید راز این همه تاکید بر یکتا پرستی این باشد که سر منشا مشکلات انسان ها دوری آنها از یکتا پرستی و تنها راه رسیدن آنها به کمال و سعادت یگانه پرستی باشد.
خداوند در سوره یوسف علیه السلام این کلام را از آن پیامبر الهی نقل می کند که:
"أَ أَرْبابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّار"[6]
آیا چند رب داشتن بهتر است یا پرستش خدای یگانه که بر همه امور غالب است؟