سخنی با کینه توزان فلسفه و عرفان (2)

از جمله جرم ها و گناهانی که به ابن عربی نسبت می دهند نقل مکاشفه ای است که در آن روافض به شکل برخی حیوانات دیده می شوند.

مشرق----- اولا : این عبارت نقل نویسنده از دیگران است نه قول یا عقیده ی شخصی.

ثانیا: ما که در عبارت کلمه ی شیعه را نیافتیم.

ثالثا:احتمال برخی شارحان این است که مخاطب جمله خوارج یا غالیان باشند.

رابعا: در کدام نظام حقوقی می توان افراد را به جرم نقل یک خواب یا مکاشفه متهم به سنی بودن یا دروغ گو بودن یا کفر و زندقه کرد؟(به فرض مثال اگر شما به من بگویید زید گفته که من در خواب دیدم که از خانه شما دزدی می کنم،می توانم علیه شما شکایت کنم؟؟؟؟؟)

خامسا: اگر کسی گرفتار گناه ربا یا زنا یا غلو و .... باشد،باطن نیکویی نخواهد داشت.چه شیعه  باشد یا سنی،یهودی باشد یا مسیحی.شیعه بودن یک مفهوم حقیقی است که برای رسیدن به آن،باید صورت و سیرت را به مولایمان امیرالمومنین علی علیه السلام شبیه کنیم."یوم ندعوا کل اناس بامامهم".نه اینکه فقط به شیعه ی شناسنامه ای بسنده شود.آیا اگر خدای نکرده شیعه ای گناه کرد باز بر نور ولایت باقی می ماند؟کسانی که در جامعه ی ما اهل احتکار و گرانفروشی یا فتنه اقتصادی و سیاسی اند،یا به دنبال عیب جویی از علما و مفسران شیعه هستند،چه باطنی دارند؟

ادامه نوشته